Idą Święta... krok za krokiem...

Iluminacja ulicy Piotrkowskiej, taki prezent dostali w 2011 roku łodzianie na Mikołaja . Więcej... - -  dla zainteresowanych : - link na końcu posta.
 ****************************************************************
A na wstępie notki pierwsza wersja słynnej przedświątecznej piosenki Trójki  pt.  - Przyjaciele Karpia  - z r.2000 . Wszyscy słuchający radiowej Trójki na pewno wiedzą,
co to za  utwór, który przez kilka lat nadawany był w tygodniach poprzedzających święta Bożego Narodzenia. Mam zamiar w kolejnych postach  przypominać - SOBIE i PAŃSTWU - kolejne wersje tej dowcipnej składanki słowno-muzycznej w wykonaniu  znanych redaktorów z tego programu, jak np. Wojciech Mann, Artur Andrus, Piotr Baron, Monika Olejnik, Kuba Strzyczkowski i inni... w zależności od ich udziału w tym projekcie w poszczególnych latach...
________________________________________________________________

.http://lodz.gazeta.pl/lodz/51,35136,10776561.html?i=1#ixzz1frKx0zB5

6. grudnia - Mikołajki

Mikołajki - dzień najczęściej obchodzony w przedszkolach ( w wielu albumach rodzinnych można znaleźć fotografie latorośli  z wynajętym na imprezę w przedszkolu św. Mikołajem - mam takie zdjęcie córeczki, a także  i wnuczki ).
W domach Mikołaj pojawia się u nas ( czyli w kraju ) raczej w Wigilię z gwiazdkowymi prezentami, chociaż w najnowszych czasach  niejednego Mikołaja możemy spotkać  w centrach handlowych, a nawet na ulicy, bywa że kilku w grupce ... i jak te współczesne dzieci mogą wierzyć obecnie w prawdziwego Św.Mikołaja - ja nie wiem... ?
Ale wiara - podobnie jak gust - nie podlega dyskusji... ;))

Już GRUDZIEŃ... i może wkrótce takie widoczki ujrzą nasze oczy ?



Może wkrótce takie buciki mogą być przydatne  w takich okolicznościach przyrody, jak na sąsiednich obrazkach ? ( obuwie z oferty Deichmana )



 



Pięknym młodym kobietom z zimą też jest do twarzy i potrafią nawet na szpilkach poruszać się po gołoledzi...



CZAS ZIMOWY ( na zegarach przestawione wskazówki już ponad miesiąc temu, ale w przyrodzie i także jeszcze  kalendarzu - JESIEŃ



 Zmiana obuwia na cieplejsze ( nie tylko opon samochodowych na zimowe )
Obuwie może być jednak wesołe, w kolorze optymistycznym ( jak na tym zdjęciu mojej córki )  - najważniejsza
solidna, antypoślizgowa  podeszwa ( patrz:poniżej )



Brrrrr.... nawet ładnie, ale zimno, a co najgorsze ... dla mnie  ...to właśnie  ŚLISKO !
Nie mam naprawdę dobrego obuwia na mój stan lękowy ;)) Dlaczego ? Najczęstsza odpowiedź w sklepach ( w realu ) - " nie ma takiego numeru " ( damskiego, mianowicie, a te dla dzieci mi  też nie odpowiadają  ) :((

Moje pożegnanie z LISTOPADEM



Jeden z ostatnich liści - ewidentny przykład  na  pochodzenie nazwy 11-tego miesiąca roku

Obraz pt. " Jesienny bukiet " - według mnie bardzo ładny  ( znaleziony w Necie, autorstwa nieznanego mi zupełnie malarza ... - Hans Buchner )

Chryzantema ( w/g Wikipedii zwana też złocieniem ) - typowy kwiat jesieni, najczęściej spotykany  u nas na cmentarzach, jako ozdoba grobów - głównie od 1listopada.

"Pierwszą pisemną wzmiankę o chryzantemie znaleziono w pismach Konfucjusza." ( cytat z Wikipedii, bo
skąd mogłabym o tym wiedzieć , nie znam przecież historii Chin tak dokładnie... ?)



" Mimozami jesień się zaczyna " - jak wiemy od Juliana Tuwima, ewentualnie od
Czesława Niemena, ale  kończy się ... jednak chryzantemami. I to chyba kwiat chryzantemy, często " złocistej " ( jedna z odmian ) od zamierzchłych czasów ( na pewno przed wierszem Tuwima ) był klasycznym symbolem jesieni, a także jesiennych nastrojów -
smutku, melancholii, nostalgii - częściej składanym na grobach niż wstawianych do wazonów.  Ale i to się zdarzało -  np. dowodem tekst piosenki z lat XX -lecia  międzywojennego : " Chryzantemy złociste w kryształowym wazonie,
stoją na fortepianie, niosąc smutek i żal...".  Tę piosenkę poznałam już jako dziecię słuchające radia, a także skrzypiących starych płyt na staroświeckim przedwojennym patefonie
( sprzed II wojny jednak, bo przed I  były jeszcze inne ich modele , gramofony z tubą - jak np. we wczorajszym spektaklu  " Ich czworo " w/g G. Zapolskiej - powtórzonym sprzed wieelu lat w poniedziałkowym teatrze TVP. To przedstawienie  o banalnej fabule, ale jak wspaniale zagrane przez,  nie do uwierzenia wprost, jakże młodych
aktorów o krakowskim rodowodzie : Anna Seniuk, Anna Dymna - jako podlotek,
Jerzy Stuhr - jakże przystojny... czy Wojciech Pszoniak . Pozwoliłam sobie przy okazji na tę dygresję, dość  luźno, ale nieco związaną z tematyką listopadową ).
Słyszałam jeszcze inne piosenki o chryzantemach oraz o jesieni, a nawet wiele o tej tematyce, ale nigdy wcześniej
nie zauważyłam piosenki zespołu SDM , której wideoklip otwiera moją dzisiejszą notkę, czyli  - " Ballada o listopadzie ". Odkryłam ją, oczywiście na Youtubie, poszukując zupełnie czegoś innego i postanowiłam wykorzystać ten właśnie wideoklip, którego autor zmontował go z wielu ślicznych, typowych jesiennych obrazków, które w zasadzie rzadko można spotkać  w naturze jeszcze w LISTOPADZIE...
A takie wyjątkowe zjawisko przyrodnicze mamy w tym roku ( także i jakąś, podobno "hydrologiczną" suszę, co chyba nie jest korzystnym zjawiskiem -  nie znam się, ale tak słychać w mediach ). Poza tym, jak wspominałam wcześniej na blogu, LISTOPAD
 to miesiąc mych urodzin oraz innych Skorpionów... i aktualnie dobiega końca, zwieńczony, jak zwykle,  tradycyjnymi Andrzejkami ( wróżby z woskiem ...i inne ),
 także  świętem popularnego męskiego imienia - Andrzej ( kiedyś bardzo częstego,
a obecnie raczej dalekooo za Kubą, Kacprem, Damianem, Gracjanem... ? )



Wokół tematyki zdjęcia tytułowego... i nadal JESIEŃ

 To piękne zdjęcie z parku zdrojowego przy sławnym sanatorium Marconi w Busku - Zdroju wystawiłam aktualnie jako,  może już ostatnie,  zdjęcie z tegorocznej długiej, pogodnej jesieni

Na zadbanie o swe zdrowie, na dopieszczenie go przy pomocy różnych zabiegów, ale przy ogólnej nie najgorszej  kondycji ( to także warunek, potwierdzony lekarsko ) można sobie pozwolić  i w jesieni żywota , i także w jesiennej porze roku...szczególnie takiej pogodnej jak w tym roku. Konkluzja ta dotyczy decyzji podjętej przez  jedną z mych najbliższych koleżanek, która skorzystała z tego terminu kuracji w znanym sanatorium, który to termin właśnie  bardzo nie pasował innej osobie, a był już wcześniej zamówiony i zadatkowany ( bo to kuracja płatna z własnej kieszeni, poza  łaską NFZ ).
Właśnie otrzymałam kilka zdjęć z owego kurortu znanego z wód leczniczych  - sama znam je tylko z nazwy, a moja przyjaciółka spędziła tam niedawne 2 tygodnie, podczas których nawet dość często pogadywałyśmy sobie przez komórki - o ile pozwalał na to tzw. zasięg - częściej zanikający w obrębie budynku. Ale wtedy pozostawał jeszcze do dyspozycji telefon stacjonarny w pokoiku jedno - osobowym, bo taka komfortowa  oferta   (wprawdzie niezbyt tania ) trafiła się mej przyjaciółce, a tylko taka ją pociągała, co ja doskonale rozumiem. Gdybym kiedykolwiek miała się znaleźć  w jakimś sanatorium, w co , oczywiście, bardzo, bardzo wątpię... to  podobne do tego mogłoby
mi się podobać...

Ta ławeczka to pomnik z r.2008  - upamiętniający Wojtka Belona,
związanego  z Buskiem jako miejscem zamieszkania - jednego z twórców zespołu muzycznego Wolna Grupa Bukowina ( postać tragiczna, można
tak rzec na podstawie  życiorysu, aczkolwiek zasłużona i ważna dla miasta Buska )

Sanatorum Marconi ( od nazwiska architekta ) to jeden z zabytków Buska,
powstałe w 1836 r.

Podobne zdjęcia, jak te mojej przyjaciółki,  można zobaczyć w Wikipedii, czytając o tym zabytkowym sanatorium w Busku

.

Rzut oka na moje ostatnie lektury

Plakat reklamujący polski serial telewizyjny - "Czas honoru ". O tym serialu wypowiadam się także w niniejszym poście - nieco niżej ( vide - jedna z okładek " Wysokich Obcasów Extra " )

Od pewnego czasu kupuję specjalne wydania "Wysokich Obcasów - Extra "ukazujące się oddzielnie , poza GW, w odróżnieniu od tych towarzyszących gazecie co tydzień , w sobotę. Właściwie kupujemy z Córką, która z nas  pierwsza zauważy w kioskach, mimo to niektóre zeszyty umknęły naszej uwadze i szkoda, bo uważam, że te pisma są warte zainteresowania się nimi. Ja, przynajmniej, znalazłam w każdym z tych, których okładki prezentuję, naprawdę wiele dobrze napisanych felietonów, artykułów i wywiadów o interesującej tematyce z różnych dziedzin, a szczególnie psychologii, socjologii , kultury,  obyczajowości. Szata graficzna , zawarte w nich zdjęcia - także podnoszą ich atrakcyjność.

Na okładce młoda aktorka - Małgorzata Popławska, która właśnie niedawno otrzymała bardzo prestiżową nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego.  Wyjątkowo zwróciłam na nią uwagę w TV, oglądając czasami  serial
 " Usta  - usta " i w końcu nawet żałowałam, że nie widziałam go w całości, bo to chyba jeden z najlepszych w tym natłoku serialowym.  W tymże numerze wywiad z J.Porterem - mężem Anity Lipnickiej. o którym nigdy za dużo nie wiedziałam, a także wzruszająca historia  życia Anny Dymnej - jej dzieciństwa i młodości
oraz jej wielkiej miłości do "szalonego" Dymnego




Świetne zdjęcie Kasi Figury na okładce , a w numerze dużo materiału o problemach życia uczuciowego, o namiętnoścach i wielkiej miłości np. w życiu Czesława Miłosza

Na  okładce same piękne dziewczyny  - aktorki z serialu " Czas honoru "
w interesującej oprawie scenograficznej. Wiadomo, gust przy wyborze najpiękniejszej nie podlega dyskusji i mnie akurat najbardziej urzeka uroda, brunetki  w różowej sukience - Karoliny Gorczycy ( ur.1985 r.)
widocznej na pierwszej planie. Serial oglądam z zapartym tchem, jak zawsze filmy tematycznie związane z II wojną i okupacją i przyznam, że czasami odcinki serialu przyprawiają mnie o zbyt silne emocje.



To na razie ostatni, najnowszy numer  "Wysokich Obcasów - Extra " z bardzo zmysłowym zdjęciem kreatorki mody Gosi Baczyńskiej. Ta zmysłowość to też tylko kreacja singielki - pracocholiczki, która nie ma czasu na miłość - życie w związku.

Tę książkę pożyczyłam najpierw od koleżanki, ale  znalazłam w niej tyle ciekawostek o wybitnych przedstawicielach kultury XX - lecia, że  zapragnęłam mieć  ją  na własność i dokonałam zakupu przy pomocy Netu z księgarni Merlin.  W ofercie znalazłam drugi bardzo ciekawy tytuł z tej tematyki - patrz poniżej,
który także dorzuciłam do zamówienia

Dwie bardzo interesujące książki tego samego autora o czasach, które z nauki historii są mi bardzo słabo znane,  a jeśli już to w niesympatycznej i stronniczej interpretacji, bo należę do pokoleń wykształconych w okresie PRL.  A tymczasem na tamte lata ( XX - lecia międzywojennego  ) przypadła młodość naszych rodziców i stąd dla nich,  w ich wspomnieniach były to piękne i dobre czasy i wciąż słyszałam w rodzinnym domu, że nie ma to - " jak   było  przed  wojną " (  oczywiście przed II wojną ). W związku z tym powstał nawet taki docipny slogan  : " przed wojną ...to była POGODA ". Natomiast ja przynosiłam ze szkoły same niepochlebne opinie o niesprawiedliwości  społecznej,

wyzyskujących ludzi pracy fabrykantach i nieudolnych politykach, więc trochę nie miałam pewności, komu i w co wierzyć. Natomiast z ciekawostek - skandali

przedwojennych już w dzieciństwie obijało mi się o uszy nazwisko Gorgonowa - zabójczyni pasierbicy, bohaterka głośnego procesu sądowego. Jeden z rozdziałów powyższej książki także jest poświęcony owemu wydarzeniu i  wyjaśnił mi wiele faktów, ale nie rozwiał wątpliwości i nie rozwiązał nadal istniejącej zagadki. Zabójstwo młodej dziewczyny - Lusi Zarembianki nie zostało ostatecznie nikomu dowiedzione, a wina skazanej na  więzienie  Gorgonowej pozostaje dotąd przykładem trudnych i często niesprawiedliwych procesów poszlakowych.  Film " Sprawa Gorgonowej" z 1977 .

pamiętam z telewizji i Ewę Dałkowską w roli tytułowej.

Na przekór jesiennej chandrze, lękom ...i mgle

 "Ty co płaczesz, ażeby śmiać mógł się ktoś,
 Już dość! Już dość! Już dość!
Odpędź czarne myśli!
Dość już twoich łez!
Niech to wszystko przepadnie we mgle!
Bo nowy dzień wstaje,
Bo nowy dzień wstaje,
Nowy dzień! "
*****************************************************************
Powyżej teledysk oraz fragment tekstu tej piosenki, czyli wiersza Edwarda Stachury,
 którego utwory chętnie wykonywał i zasłynął z nich zespół -  Stare Dobre Małżeństwo ,
szczególnie popularny , chyba, w latach : końcówka 80-tych, początek 90-tych.

Charakterystyczny obrazek zdobiący kopertę płyty  z tekstami E.Stachury, wydanej w 1990 r. pod ogólnym tytułem ( widoczny u góry koperty)
" Dla wszystkich starczy miejsca  ". Płyta ta, jak wiele innych dużych ( czyli long ) czarnych, winylowych, zakupionych przeze mnie , męża, a potem dorastające dzieci, pozostaje w pudłach na dnie mojej szafy, pieczołowicie opakowanych i zabezpieczonych ( nikt z nas nie ma takiego odtwarzacza, a stary mi się dawno popsuł ) przed zniszczeniem...

Przytoczona na teledysku piosenka znajduje się na tej płycie - zakupionej chyba przez któreś z dzieci, a może przeze mnie... już nie pamiętam dokładnie. Ale ten rok jej wydania , czyli 1990 bardzo istotny w naszym rodzinnym życiu - syn osiągnął na koniec stycznia swoją pełnoletność, w czerwcu zdał maturę, a jesienią " wyfrunął z gniazda " na studia ( z biegiem lat okazało się, że to już na zawsze i gdzieindziej stworzył swoje nowe, własne ). W następnym roku ( i może dopiero wtedy nabyliśmy tę płytę " SDM " ? ) pełnoletność, matura i dalsza nauka córki, ale bez opuszczania rodzinnego domu - na moje szczęście i w tych stronach, przynajmniej, pozostaje do dziś.
Na moje szczęście, jak podkreślam, bo w latach 90 - tych  ( od 1991 do 1999 ) odeszli wszyscy członkowie naszej najbliższej rodziny, a mój jedyny brat wyprowadził się z naszych stron już dawno i zapuścił korzenie w jednym z najdalszych zakątków kraju.
Tak się po prostu ułożyły wydarzenia w mym rodzinnym życiu... takie spiętrzenie...
W listopadzie, jak zawsze, przybywa mi kolejny rok życia, a ten jesienny miesiąc ( w tym roku nietypowo pogodny ), począwszy od pierwszego dnia smutnego święta, szczególnie
sprzyja niewesołym refleksjom. sprzyja nastrojom melancholii, chandry, ba...nawet
depresji, czemu nie przeczą psychologowie...ostatnio.
O tej porze roku mgły zdarzają się całkiem często, także u nas , a nie tylko w Anglii
i właśnie w tych dniach wystąpiły w naszych okolicach takie opatulone mgłą wieczory i noce, a nawet poranki.  Mnie by to nie przeszkadzało, oglądam to zjawisko przez szyby okienne, a światła miejskich latarni nieco poprawiają widoczność... zresztą nigdzie nie wychodzę w ten mrok i opary, ale inni ludzie ...w tym moi  BARDZO BLISCY prowadzą w tych warunkach swe pojazdy i jeszcze  zdarza się, że jest to np. skuter. Póki nie spadł śnieg jeżdżą jeszcze motocyklami, także rowerami ( widywałam takich rowerzystów także i zimą, zdarzało się... ).
I to wszystko, o czym powyżej, skłoniło mnie do napisania tego posta i wybrania takiego tekstu z dawno niesłyszanej płyty ( na szczęscie znalezione na Youtubie ) - na przekór
 smutnym reflesjom, lękom i tajemniczej mgle...