Krok za krokiem, krok po kroczku...

  "...najpiękniejsze w całym roczku...idą ŚWIĘTA..."

Kolejne nagranie z cyklu " Przyjaciele Karpia ", ale to jeszcze nie ostatnie...i dalszy ciąg w  następnych dniach. Myślę, że zdążę...do  Świąt tego roku.

Motyw świątecznego KARPIA ...c.d.

Link poniżej, na końcu posta,  prowadzi do niezwykle uroczego bloga, który odkryłam przypadkiem,
wpisując w wyszukiwarkę słowo " karp ". Blog jest baardzo oryginalny - radzę się przekonać...na własne oczy...I USZY ( ! )
                                                 *******************

Śliczny zimowy obrazek z Japonii -  zamieszczony tak sobie -
KU OZDOBIE...

http://wilczyca-mojemniam.blogspot.com/2011/11/karpie-z-wigilijnym-spojrzeniem.html
                                          

Z cyklu - motyw świątecznego KARPIA

karp " pełnołuski "

karp królewski - taka odmiana w hodowli

Nigdy nie trzymałam karpia w wannie i w ogóle żadnej żywej ryby w mym domu - przepraszam, z wyjątkiem rybek akwariowych w dzieciństwie mych latorośli. Rybki
w akwarium to pierwsza fauna w naszym domu, potem chomiki, świnki morskie i na koniec - wybłagany przez dziatki, przyniesiony ze schroniska , niestety, bardzo nieudany
egzemplarz młodego psa ( na szczęście można go było przekazać do dziadków na wieś, a tam gdzieś zaginął, nie wróciwszy z wycieczki - ucieczki ). Potem już żadnych zwierząt
w miejskim domu, pozostała fauna u dziadków na wsi - ale to wszystko jedynie wspomnienia z minionych czasów... bo lata lecą.  W domach stworzonych przez me dorosłe dzieci przewijają się czasami okazy fauny ( też przejściowe etapy rybek w akwarium i chomików), o czym świadczą zdjęcia poniżej :

pierwsza papużka - nimfa  o imieniu Pompon w domu Córki

<><>

<>

<><>

kolejna nimfa u Córki, nazwana  Józek Skrzek ( zdecydowanie " ostry  "samczyk, obecnie ojciec dwójki dzieci z kolejną młodą nimfą - bananową Patusią, zdjęcie powyżej )

króliczek dzieci mojego Syna ( niestety zagościł na krótko )

  W domach moich już dorosłych dzieci także w wannach nie pływają nigdy karpie, gdyż od dzieciństwa wolały jadać ryby morskie i tradycja świątecznego karpia w moim potomstwie kompletnie upadła.
Ja osobiście nawet lubiłam karpia w galarecie, podobnie jak i inne ryby słodkowodne w tej postaci, jeśli... mnie ktoś poczęstował, oczywiście, a tylko raz w życiu dokonałam  sama tej  sztuki kulinarnej, jeszcze w  swym rodzinnym domu - głównie dla Taty i Brata, amatorów i wędki, i rybki słodkowodnej. A te wspomnienia...tak jakoś
się wyrwały przy okazji powyższych karpi na obrazkach, a zaś karpie - zgodnie z zapowiedzią prezentacji
na blogu kolejnych nagrań  piosenek Przyjaciół Karpia z radiowej Trójki. Oto NR 3 - wideoklip powyżej...
Dalsze odcinki nastąpią..., a może i jakieś wspomnienia... ?

Rośliny na imieniny

Prawdopodobnie zaczęto je uprawiać we Francji w tamtejszych ogrodach botanicznych około roku 1620  - jako CYKLAMEN PERSKI ( podobno nieprawidłowo, choć bardzo często,  nazywane FIOŁKIEM  ALPEJSKIM )




Pięknie kwitnące rośliny doniczkowe, typowe w okresie późnojesienno - zimowym w naszych kwiaciarniach,
często nabywane dla solenizantów tego okresu przez wybierających się  w odwiedziny do nich. Jako zimowa Maria bardzo często bywałam  obdarowywana doniczką CYKLAMENA PERSKIEGO, a czasami ( szczególnie dawniej ) bez doniczki - w postaci bukieciku z samych kwiatków przybranych, na ogół, gałązkami  - też uciętymi - z asparagusa.  Faktycznie, bardzo dawno nie widziałam już takich propozycji w kwiaciarniach, a nawet samego  ASPARAGUSA do nabycia.

Roślina doniczkowa o trudnej ( do spamiętania) nazwie - ZAMIOKULKAS -

 "pochodzący ze wschodniej i południowo-wschodniej Afryki. Na przełomie XX i XXI wieku gatunek ten stał się popularną rośliną pokojową "  ( za Wikipedią ).
                               ****      *****      ****     *****

     Od niedawna  zaczęłam zauważać  tę  doniczkowa roślinę pokojową o ciemnozielonych, błyszczacych  liściach   -   w różnych rozmiarach ( oraz cenach w związku z tym ) w okolicznych kwiaciarniach, a   także coraz częściej w domach mych znajomych. Aktualnie weszłam w posiadanie tej roślinki, małego jeszcze rozmiaru, właśnie w charakterze prezentu imieninowego.
Ciekawe, jak się będzie sprawować i rosnąć, czy nie będzie dla mnie kłopotliwa ?

Krok za krokiem... idą ŚWIĘTA...c.d.

Zgodnie z zapowiedzią nadaję kolejny tekst " Przyjaciół Karpia " z radiowej Trójki.

Spadło nawet trochę płatków śniegu - wczoraj, przedwczoraj...a dziś już słońce w dzień, a od wieczora " księżyca misa lśni " - zimy nie widać. Ale ja wcale za nią nie tęsknię..., choć  oklicznościowe dekoracje ulic miejskich bardziej pasują , gdy wokół

" puchowy śniegu tren " (  cytat ze starej piosenki - o paniczu w saniach i uwiedzionej dziewczynie z ludu - tragedia...na muzycznym tle ).
Obrazek - chyba z ubiegłego roku w Necie...? ładnie się to razem komponuje... na zdjęciu.

dodatek muzyczny do poprzedniego posta...

O Mariach, Marylach i winie... ( refleksje około-imieninowe )



Lampka czerwonego półwytrawnego lub półsłodkiego wina ( osobiście wolę od niektórych bardzo wytrawnych ) na toast za wczorajsze solenizantki , czyli Marie, Marysie,

Marylki z  8.grudnia. Także filiżanka pysznej  kawusi np. cappuccino lub latte



Oto JA -  wczorajsza solenizantka Maria, zwana Marylką ( poważniej Marylą, dowcipnie  - Mańką, Maniutką, a nawet Maryjanną ) . Zdjęcie z cyklu - powrót
do przeszłości, z folderu  " Wspomnienia "   (  jedno z sesji zdjęciowej u koleżanki  -AD 1962 ). Na głowie słomkowy abażur z nocnej lampy, zaś w charakterze ozdoby
naszyjnik - rękodziełko zdolnej koleżanki ze studiów.



To zdjęcie  znalazłam pod adresem wysyłkowej księgarni Merlin.pl obok informacji o płytach DVD z  utworami w wykonaniu Maryli Rodowicz. Składanka kilku fotografii także z młodości artystki, również wczorajszej solenizantki i do tego jubilatki, bo to również jej dzień urodzenia w 1945r. ( trooochę później ode mnie ) i to imię Maria, de facto, nadano jej dlatego, a na drugie Antonina. Ja zaś mam tylko jedno imię, z którego w dzieciństwie nie byłam zadowolona, a szczególnie, gdy ktoś zwracał się do mnie per
 "Marysia  " ( w rodzinie zawsze nazywano mnie - Marylka - i ta wersja jeszcze mi w miarę odpowiadała ).  Do pewnego czasu imię Maryla kojarzyło mi się jedynie z postacią  literacką, mieszkanką Zielonego Wzgórza z książek o Ani Schirley, osobą surową i wielce poważną, z którą trudno mi się było identyfikować . Ale gdy do mej wiedzy dotarło, że wielki wieszcz Adam Mickiewicz kochał się ( to cóż, że nieszczęśliwie ) w  niejakiej Maryli W.  i była  muzą dla jego poezji,zdecydowanie
poczułam się dowartościowana, jako nosicielka tego JUŻ ROMANTYCZNEGO IMIENIA. A jeszcze później pojawiła się  śliczna piosenkarka Maryla Rodowicz, która mnie, chyba najpierw, oczarowała piosenką:  - " Mówiły mu , że  łotr, mówiły mu, że drań " , co miało zresztą związek z moją pewną wakacyjną znajomością nad Bałtykiem.
Wieele lat minęło od tamtej pory, słynna Maryla ma 66 lat - nie do wiary, nie do wiary..., JA  się zdecydowanie bardziej zmieniłam zewnętrznie w porównaniu z nią, gdy spoglądam, choćby, na  to swe zdjęcie zamieszczone powyżej...
A tymczasem Maryla R. - jak przysłowiowe wino - im starsze, tym lepsze - no, może prawie, bo trochę jej tej urody i głosu też ubyło - cudów nie ma...

Ale ostatnio przeszła wręcz jakąś niesamowitą metamorfozę odmłodzenia, o czym niech zaświadczą te zdjęcia pochodzące z sesji zdjęciowej, wykonanej przez jej najmłodszego syna Jędrka ( ANDRZEJA - JUNIORA ). A może to właśnie zasługa talentu fotograficznego i synowskiej miłości, czyli 2 w jednym ? A może dobrego profesjonalnego programu do obróbki zdjęć ? To pewnie możliwe...?
Dla mnie te zdjęcia są REWELACYJNE i zdumiewające, tym bardziej, że jakiś czas temu zabroniłam memu własnemu SYNOWI fotografowania mej osoby z niewielkiej
odległości i do tego bez obróbki w specjalnym programie ( fotoszop czy jakoś tak ? )







Wina, które lubię w ostatnich latach , bo w czasach mej młodości ( np. w latach 60 -tych ), a zaczęłam pić dopiero  w latach studenckich,  inne marki i gatunki panowały na naszym rynku, zdecydowanie wiodły prym werhmuty jugosłowiańskie - " Bachus ", " Istra ", "Badel " ( zwany badylem ),
trochę też bułgarskie i węgierskie - np. " Egri Bikaver "  ( wyjątkowo lubiane, choć wytrawne, popularnie zwane " bycza krew ", zresztą do tej pory głowa byka na etykiecie ). Nikt z nas nie znał tak popularnej dziś Kadarki - w różnych odmianach i cenach ( ale raczej tanie i niezłe, choć to kwestia gustu )

P.S. pozdrawiam wszystkie marie i maryle, niekoniecznie solenizantki z 8 grudnia - w niektórych kalendarzach 10.grudnia też MARII ...i jeszcze w wielu innych terminach :))