Kobiety - " JAK TE KWIATY"...na Olimpiadzie

Dziewczyna z szarfą

Dziewczyna z obręczą

Dziewczyna z piłką

Dziewczyna " w locie " !

Nasza śliczna reprezentantka - Joanna Mitras

Gimnastyka artystyczna - najpiękniejsza dyscyplina sportowa

KSIĘŻYCA ...misa lśni albo .. ".idzie niebo ciemną nocą "

Pełnia księżyca  nad Łodzią - wczoraj, czyli 2 sierpnia wypatrzyła  ten obrazek przez okno moja
łódzka  Przyjaciółka, a ja Ją namówiłam na pstryknięcie zdjęcia, bo ma odpowiednio wypasiony aparacik ( w przeciwieństwie do mnie - wyszło mi byle co i byle jak
z mej komórki, a poza tym nie mam kabelka do komputerka )

Takie zdjęcie nocnego nieba mam od dawna wśród fotek synowskich z minionego lata
w Bieszczadach ( nie wiem, czemu jest takie czarne - a może to robione przez noktowizor ?
Mogłam zapytać przed zamieszczeniem... :/ )

Późny wieczór w Bieszczadach - żar ogniska, a wokoło  ..." ciemność widzę, widzę ciemność "

I jak poniżej...

Uroki  ciemności  ...czyli wieczorne zabawy z aparatem i pewno noktowizorem ( ? )

A poza tym... myślę sobie, że zdjęcie nieba nad Łodzią pokazuje jeszcze niezbyt późną porę wieczorną ( księżyc jeszcze nisko ) oraz wokół światła z okien oraz ulicznych latarni. Noce w mieście są znacznie bardziej widne niż daleko od miast - na polach, na uśpionych wsiach...

A taki adresik...? nadal ... coś na wesoło

W naszym języku : " Godzina szczytu " - tytuł zdjęcia dla nieznających russkogo jazyka

Zdjęcie pt. " Jeśli są domowe gospodynie, to znaczy, gdzieś są i dzikie "
Jak wyżej, tłumaczenie dla  młodzieży ( raczej, jak sądzę ) uczonej angielskiego...
A niżej ADRESIK :

-http://snafu.evil.pl/2012/06/ponur-decydujace-starcie/

A'propos - " śmiech to zdrowie "

Na pewno to wymyślony przez kogoś fotomontaż - ba, czego to ludzie nie wymyślą... !

Wygląda na to, że powyższa małpa, przy pomocy typowych dla ludzi używek, ma sobie poprawić humor - a może to raczej patrzący na nią mają poprawić SOBIE humor ?
A jak JA SOBIE poprawiam nastrój, gdy zasiądę  przed komputerkiem ( właściwie juz w tym momencie nastrój mi się poprawia ) i co także radzę mym czytelnikom ( również tym zupełnie przypadkowym ) - wyrażę to przy pomocy nieco rymowanej frazy:
- Gdy Ci smutno lub - by z GNIEWU sami diabli Cię nie wzięli...
nie zwlekając - moim zdaniem - czytaj :  bloga   BARBARELLI  -

A oto namiar na ten blog - tryskający specyficznym dowcipem i na pewno poczuciem humoru jego AUTORKI :


http://barbarella.blog.pl/

 Jak widać jest to blog z
innej domeny czy też tzw.blogosfery niż ten blogger
.com, z której to domeny aktualnie korzystam, a zaczynałam swój blogowy żywot pod koniec r.2007 właśnie na blog.pl

To tylko  taka moja całkiem luźna porada, bo głównie w celu rozluźnienia INNYCH tutaj
opublikowana.
Poza podanym wyżej adresem JA  sama także bardzo często zaglądam na adres następujący ( i myślę, że wielu czytelników też tak czyni ) :
http://czarnypieprz.blogspot.com/

 I pod tym adresem można się nieźle ubawić - kapitalne wtręty graficzne, rysuneczki bardzo charakterystyczne i przezabawne.

*****                      *******                            ******               ******

Olimpiadę...czas zacząć ( da... i ...pajechali )



Dziś w wyszukiwarce Google - logo ŁUCZNICTWA - dyscypliny sportowej dla nas  na ogół
korzystnej. Zdjęcie wyżej - iluminacja nad stadionem londyńskim ( z Netu )



Jeden z widoczków pięknego widowiska z otwarcia Olimpiady  - London 2012
 w TVP 1. Prawie usnęłam około północy przed telewizorem i , niestety, nie doczekałam wkroczenia polskiej reprezentacji na  stadion olimpijski UK...na pewno godnie wkroczyli byli...
 Natomiast widowisko, obrazujące dzieje UK - łącznie z lotem Elżbiety II na spadochronie -
uważam za baaardzo atrakcyjne, pouczające w dziedzinie historii...z wykorzystaniem efektów techniki XXI w.
Kto nie widział w okienku tv ...  "ten  trąba ", ale to nie moja sprawa... i pardon za porównanie !

Migawki z życia ... kalejdoskop wydarzeń

Było to 8 lat temu  -  24 lipca dzień narodzin mego wnuczka Kubusia ( zdjęcie powyżej - jeszcze
w szpitalnym łóżeczku ) i dom udekorowany przez 9-letnią wtedy siostrzyczkę  na jego przybycie.
Zdjęcia sprzed lat, zaś przedwczoraj ( no, tak - to już było przed dwoma dniami ) sympatyczna
rozmowa ( przez telefon ) z 8-letnim jubilatem zachwyconym nową grą  ( rozgrywki w piłkę nożną z zastosowaniem specjalnej konsolety - babcia z trudem TO ogarnia, choć dołożyła się finansowo do prezentu na urodziny - wprawdzie na odległość, bo daleko mieszkamy ). W każdym razie doznania aktualne miłe, pogodne - jak i te wspomnienia sprzed lat i pojawienie się nowego człowieka w rodzinie.  Ale życie  to mozaika wydarzeń  - radość i smutek - przyjścia na świat...i odejścia z niego, powitania i pożegnania. Gdy 24. lipca cieszyły mnie urodziny wnuczka, wiedziałam  już , że następnego dnia - 25. będę uczestniczyć w pogrzebie  mej pierwszej bratowej, matce mej bratanicy - chrześnicy, z którymi nadal , od lat,  utrzymuję zażyły kontakt.

Powyższe zdjęcia obrazują zgrzytliwe kontrasty różnych miejsc na   cmentarzu ( choć to nie ja jestem autorką tych zdjęć, ale mam je w swym folderze o cmentarzach ), zamieszczone w celu przybliżenia atmosfery tego wczorajszego dnia i mojej wędrówki przez jeden z naszych miejskich cmentarzy.
Wzięłam udział w tym pogrzebie, choć było to dla mnie bardzo niełatwe - z powodu dusznego upalnego dnia i mego w związku z tym nie najlepszego stanu zdrowia.  Wprawdzie już ponad 30 lat temu rozstali się z mym bratem, ale moja pierwsza bratowa była także kiedyś moją uczennicą w szkole zawodowej ( 6 lat mej nauczycielskiej drogi ), młodszą ode mnie o 9 lat i nasza zażyłość  trwała do tej pory. Jeszcze całkiem niedawno opowiadała mi telefonicznie o swych perypetiach zdrowotnych i fatalnych , wręcz oburzających przykładach trudności w diagnozowaniu i leczeniu jej dziwnej choroby ...  ale  o zgonie, chyba , nie  myślałyśmy wtedy - że to już ...tak prędko.
Wczoraj przy pochówku jej zaledwie 7- letnia wnuczka ( właśnie pójdzie do szkoły ) wyraźnie sprawiała wrażenie  osoby  zdumionej tym wydarzeniem  i jeszcze nie ogarniającej  świadomością, że nie będzie już codziennie widywać babci w domu ( bratowa mieszkała nadal razem z córką i jej rodziną ).
I takie to moje niewesołe refleksje o życiu i jego różnych aspektach  - bo np. to już  dziś  z kolei dzień imienin mojej córki ... istny kalejdoskop, huśtawka wydarzeń, spraw, przeżyć...

Z ziemi włoskiej ...w stronę polskiej...

Kilka fotek z tegorocznego pobytu mej Rodzinki w klimacie śródziemnomorskim Półwyspu Apenińskiego -  podróż przez cały prawie bucik - spod obcasa, czyli z południa na północ ku granicy ze Szwajcarią. Kilka powyższych fotek - łącznie z tą na
stronie tytułowej  - z aparatu mej wnuczki, przesłane niedawno w e'mailu. Na fotkach
uliczki jakiegoś z miast,  chyba już z Lombardii....Olga nie napisała - może nie była pewna... wśród wielkiej ilości napstrykanych zdjęć .
Ale cechy śródziemnomorskie widoczne - roślinność...no i ten tytułowy widoczek na morze - Ładne, owszem...